Als ik wil vertellen wie ik ben gaat er wat mij betreft niet zozeer om, dat ik op een mooie pinksterdag in 1953 geboren ben, of dat ik op jonge leeftijd ben gaan werken, met een aangename onderbreking van mijn dienstplicht bij de Koninklijke Marine. Ook niet dat ik avonduren gebruikte om allerlei opleidingen te volgen. Voor diegenen die geïnteresseerd zijn in die specifieke informatie wil ik daar desgevraagd iets over te vertellen. Wat er, vind ik wel toe doet is, dat ik al jong bij het Ministerie van Justitie terecht ben gekomen (als werknemer wel te verstaan). Daar ben ik geschoold en heb gezien hoe de maatschappij afrekent met burgers die in conflict zijn gekomen met de wet. Nog niet zo lang geleden realiseerde men zich, dat slachtoffers een minstens zo grote rol spelen in strafzaken. Een belangrijke doorbraak die laat zien dat we in een tijd leven, waarin men zich bewust begint te worden van de individuele verantwoordelijkheid voor zichzelf en tegenover de medemens en niet alleen in conflict is gekomen met de maatschappij in het algemeen.

Wat mij in dit licht aanspreekt is het op zoek gaan naar nieuwe mogelijkheden om met oude waarden om te gaan. Wat ik een prachtig en moedig voorbeeld vind is het volgende:

Nelson Mandela richtte als president van Zuid-Afrika in plaats van een oorlogstribunaal een Commissie voor Waarheid en Verzoening op. Iedereen die oorlogsmisdaden op zijn of haar geweten had, mocht bij de commissie in ruil voor volledige openheid een openbare getuigenis aanvragen. Bisschop Tutu was voorzitter en hij luisterde naar ruim 21.000 verhalen van ooggetuigen over de gruweldaden en inbreuken op de mensenrechten. De commissie ontstond toen mensen in Zuid-Afrika zeiden dat de wonden opengemaakt zouden moeten worden en schoongemaakt, zodat ze niet zouden gaan etteren. Tutu vertelt over een officier die tijdens zo’n verhoor zei: “Ja, wij gaven als officieren de soldaten opdracht om het vuur te openen”. Vervolgens richtte hij zich tot het publiek en zei: “Vergeef ons alstublieft. Vergeef alstublieft mijn drie collega’s hier en neem ons weer op in de gemeenschap”. En het publiek begon de applaudisseren.

Ook in een mediation zijn er allerlei alternatieve mogelijkheden om met conflictsituaties om te gaan. Men hoeft niet persé altijd volgens een geëigende weg tot een oplossing te komen. Wat vooral van belang is bij het zoeken naar een oplossing, is dat de partijen tot verzoening kunnen komen en het inzicht kunnen krijgen dat vergeven, of over een drempel van verzet kunnen stappen, een groei kan betekenen die de oplossing in zich draagt."